សញ្ញាចាស់ និងសញ្ញាថ្មី កាឡាទី 4:21-5:1 10 September 2026

២១ អ្នករាល់គ្នា ដែលចង់នៅក្រោមបន្ទុកក្រឹត្យវិន័យអើយ សូមប្រាប់មកខ្ញុំ តើមិនឮសេចក្តីដែលក្រឹត្យវិន័យថាទេឬអី ២២ ដ្បិតមានសេចក្តីចែងទុកមកថា លោកអ័ប្រាហាំមានកូន២ មួយកើតពីបាវស្រី ហើយមួយពីស្រីអ្នកជា ២៣ តែកូនដែលកើតពីបាវស្រី នោះបានកើតតាមសាច់ឈាម ហើយ១ដែលកើតពីអ្នកជា បានកើតតាមសេចក្តីសន្យាវិញ ២៤ នោះជាសេចក្តីប្រៀបធៀប គឺស្ត្រីទាំង២នេះជាគំរូពីសេចក្តីសញ្ញា២ច្បាប់ មួយមកពីភ្នំស៊ីណាយ ក៏បង្កើតសភាពជាបាវបំរើ នោះគឺជានាងហាការ ២៥ ដ្បិតនាងហាការទុកដូចជាភ្នំស៊ីណាយ នៅស្រុកអារ៉ាប់ ហើយក៏ត្រូវនឹងក្រុងយេរូសាឡិមសព្វថ្ងៃនេះ ជាក្រុងដែលជាប់បំរើជាមួយនឹងកូនចៅផង ២៦ តែក្រុងយេរូសាឡិម ដែលនៅស្ថានលើ នោះជាស្រីអ្នកជាវិញ ដែលជាម្តាយយើងទាំងអស់គ្នា ២៧ ដ្បិតមានសេចក្តីចែងទុកមកថា «ឱនាងអារ ដែលមិនបង្កើតកូនអើយ ចូរអរសប្បាយឡើង ឱនាងដែលមិនបានឈឺនឹងសំរាលអើយ ចូរធ្លាយសំរែកឡើងចុះ ពីព្រោះកូនរបស់នាងដែលគ្មានគូ នោះច្រើនជាងកូននៃនាងដែលមានប្តីទៅហើយ» ២៨ តែបងប្អូនអើយ យើងរាល់គ្នាជាកូនតាមសេចក្តីសន្យា ដូចជាលោកអ៊ីសាកដែរ ២៩ តែឥឡូវនេះ ក៏ដូចជាកាលពីដើម ដ្បិតកូនដែលកើតតាមសាច់ឈាម បានធ្វើទុក្ខដល់កូន ដែលកើតតាមព្រះវិញ្ញាណវិញ ៣០ តែគម្ពីរថាដូចម្តេច គឺថា «ចូរដេញបាវស្រីនឹងកូនវាចេញ ដ្បិតកូនរបស់បាវស្រី មិនត្រូវគ្រងមរដក ជាមួយនឹងកូនរបស់ស្រីអ្នកជាឡើយ» ៣១ ដូច្នេះ បងប្អូនអើយ យើងរាល់គ្នាមិនមែនជាកូនរបស់បាវស្រីទេ គឺជាកូនរបស់ស្រីអ្នកជាវិញ។ ៥ ១ ព្រះគ្រីស្ទបានប្រោសយើងឲ្យរួចហើយ ដូច្នេះ ចូរអ្នករាល់គ្នាឈរឲ្យមាំមួន ក្នុងសេរីភាពនោះចុះ កុំឲ្យត្រូវជាប់ចំណងជាបាវបំរើទៀតឡើយ ការយល់ដឹងពីអត្ថបទ អត្ថបទប្រៀបធៀបអំពីនាងហាកា និងសារ៉ា ដែលសាវកប៉ូលប្រើរឿងកូនប្រុសពីរនាក់របស់អ័ប្រាហាំ ដើម្បីប្រៀបធៀបក្រឹត្យវិន័យនិយមជាមួយនឹងព្រះគុណ។ លោកពន្យល់ថា ការព្យាយាមរកសេចក្ដីសង្គ្រោះតាមរយៈការធ្វើតាមច្បាប់យ៉ាងតឹងរ៉ឹងនាំទៅរកទាសភាពខាងវិញ្ញាណ ខណៈដែលការទុកចិត្តលើសេចក្ដីសន្យារបស់ព្រះនាំមកនូវសេរីភាពពិតប្រាកដនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ នាងហាកាស្ដ្រីទាសករ៖ តំណាងឱ្យប្រព័ន្ធចាស់នៃច្បាប់ដែលបានប្រទាននៅភ្នំស៊ីណៃ ដែលត្រូវគ្នានឹងក្រុងយេរូសាឡឹមនៅលើផែនដី ដែលរក្សាមនុស្សឱ្យស្ថិតនៅក្នុងទាសភាពខាងវិញ្ញាណ។ កូនប្រុសរបស់នាងឈ្មោះអ៊ីសម៉ាអែលបានកើតមកតាម រយៈការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់មនុស្ស។ សារ៉ាជាស្ត្រីដែលមានសេរីភាព៖ តំណាងឱ្យព្រះគុណដ៏សេរីរបស់ព្រះ និងក្រុងយេរូសាឡឹមនៅស្ថានសួគ៌។ កូនប្រុសរបស់នាងឈ្មោះអ៊ីសាកបានកើតមកតាមរយៈការសន្យាដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះ។ ព្រះបន្ទូលស្នូល៖ ការពឹងផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកដើម្បីផ្គាប់ព្រះហឫទ័យព្រះគឺដូចជាការធ្វើជាទាសករ។ ការទុកចិត្តលើព្រះយេស៊ូវគឺដូចជាការធ្វើជាកូនដែលមានសេរីភាពនៃគ្រួសារ។ លោកប៉ូលព្រមានអ្នកជឿកុំឱ្យនរណាម្នាក់បញ្ឆោតពួកគេឱ្យគិតថាពួកគេត្រូវការព្រះយេស៊ូវបូករួមទាំងច្បាប់របស់មនុស្ស (ដូចជាពិធីសាសនាយូដាចាស់) ដើម្បីបានសង្គ្រោះ។ លោកប៉ូលបញ្ចប់នៅក្នុងកាឡាទី ៥:១ ដោយប្រាប់អ្នកជឿថាព្រះគ្រីស្ទបានដោះលែងពួកគេឱ្យមានសេរីភាព។ លោកជំរុញពួកគេកុំឱ្យខ្លួនឯងត្រូវបានចងភ្ជាប់ទៅនឹងប្រព័ន្ធនៃទាសភាពម្តងទៀតឡើយ។ ១. ព្រះអង្គអើយ តើព្រះបន្ទូលមួយណាដែលទ្រង់ប្រទានមកខ្ញុំនៅថ្ងៃនេះ? ......................................................................................................................................................................................................................។ ២. ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់ប្រទានខគម្គីរនេះមកខ្ញុំដូចច្នេះ? ទូលបង្គំនឹងទទួលតាមបង្គាប់ទ្រង់។ ......................................................................................................................................................................................................................។ ៣. ប្រសិនបើកូនបានធ្វើតាមបង្គាប់ទ្រង់ហើយ តើទ្រង់នឹងប្រទានអ្វីមកដល់កូន? ......................................................................................................................................................................................................................។ សេចក្តីអធិស្ឋាន ......................................................................................................................................................................................................................។
